ΑΟΘ Πολλαπλής για Δυνατούς

1.

Σε γραμμική ΚΠΔ της μορφής Υ=α+βΧ

AΗ μέγιστη ποσότητα για το αγαθό Υ παράγεται όταν Υ=β
BΗ μέγιστη ποσότητα για το αγαθό Χ παράγεται όταν Υ=α
CΗ μέγιστη ποσότητα για το αγαθό Χ παράγεται όταν Χ=-α/β
DΗ μέγιστη ποσότητα για το αγαθό Υ παράγεται όταν Υ=-α/β
2.

Έστω η ΚΠΔ με μορφή Υ=250-5Χ. Συνεπώς:

AΤο ΚΕχ=5
BΤο ΚΕψ=5
CΤο ΚΕχ=-5
DΤο ΚΕψ=-5
3.

Σε ΚΠΔ με μορφή Υ=250-5Χ.

AΟ συνδυασμός Χ=20 και Υ=120 δείχνει πω οι παραγωγικοί συντελεστές χρησιμοποιούνται πλήρως
BΟ συνδυασμός Χ=50 και Υ=0 είναι άριστος
CΟ συνδυασμός Χ=40 και Υ=200 είναι ανέφικτος
DΌλα τα παραπάνω
4.

Οι συνδυασμοί Χ=20 με Υ=200 όπως και Χ=25 με Υ=175 είναι άριστοι. Συνεπώς:

AΟ συνδυασμός Χ=30 με Υ>200 είναι εφικτός
BΟ συνδυασμός Χ=30 με Υ=200 είναι άριστος
CΟ συνδυασμός Χ=30 με Υ<175 είναι οπωσδήποτε εφικτός
DΤίποτα απο τα παραπάνω
5.

Οι συνδυασμοί Α(Χ=10,Υ=50) και Β(Χ=20,Υ=30) είναι άριστοι σε μη γραμμική ΚΠΔ που διατηρεί πάντως σταθερό το ΚΕχ μεταξύ των σημείων Α και Β. Συνεπώς:

AΟ συνδυασμός Χ=15, Υ=40 είναι ανέφικτος
BΟ συνδυασμός Χ=25,Υ=10 είναι άριστος
CΟ συνδυασμός Χ=12, Υ=48 είναι εφικτός
DΟ συνδυασμός Χ=12, Υ=46 είναι άριστος
6.

Σε γραμμική ζήτηση με μορφή Qd=α+βP γνωρίζουμε οτι η ελαστικότητα ως προς την τιμή ισούται με -1 όταν:

AQ=α
BQ=β
CQ=-α/2β
DQ=α/2
7.

Σε γραμμική ζήτηση με μορφή Qd=α+βP η μέγιστη δαπάνη επιτυγχάνεται όταν:

AP=Q
BP=α/β
CP=α/2β
DP=-α/2β
8.

Στη γραμμική ζήτηση η ελαστικότητα για την τιμή ισούται με:

A-1 σε όλο το μήκος της
Bμηδέν όταν η τιμή είναι μηδέν
Cμηδέν όταν η ποσότητα είναι μηδέν
Dάπειρο όταν η τιμή είναι μηδέν
9.

Η ελαστικότητα ζήτησης για την τιμή ενός αγαθού Α είναι -2, όταν η ζητούμενη ποσότητα ισούται με 100 μονάδες. Η τιμή του αγαθού αυξάνεται. Συνεπώς:

AΗ δαπάνη για το συμπληρωματικό αγαθό Β θα αυξηθεί
BΗ δαπάνη για το υποκατάστατο αγαθό Γ θα μειωθεί
CΗ δαπάνη για το αγαθό Α θα μειωθεί
DΗ ζήτηση για το συμπληρωματικό αγαθό Β θα αυξηθεί
10.

Η ελαστικότητα ζήτησης για την τιμή ενός αγαθού Α είναι -1/2, όταν η ζητούμενη ποσότητα ισούται με 300 μονάδες. Η τιμή του αγαθού αυξάνεται. Συνεπώς:

AΗ δαπάνη για το αγαθό Α θα αυξηθεί
BΗ δαπάνη για το συμπληρωματικό αγαθό Β θα αυξηθεί
CΗ δαπάνη για το υποκατάστατο Γ θα μειωθεί
DΔε θα συμβεί οπωσδήποτε τίποτα απο τα παραπάνω
11.

Η ζήτηση για ένα αγαθό έχει μορφή ισοσκελούς υπερβολής. Συνεπώς:

AΑν σχεδιάσουμε τη δαπάνη σε διάγραμμα με την ποσότητα στον οριζόντιο άξονα και τη δαπάνη στον κατακόρυφο άξονα, θα προκύψει οριζόντια ευθεία
BΑν υπολογίσουμε τη δαπάνη θα είναι σταθερή σε όλα τα σημεία εκτός απο αυτά που η τιμή ή η ποσότητα είναι μηδέν
CΟι καταναλωτές είναι αδιάφοροι για το σημείο ισορροπίας αφού η δαπάνη τους είναι πάντα σταθερή
DΌλα τα παραπάνω
12.

Το εισόδημα αυξάνεται και η ζήτηση για ένα αγαθό μετακινείται αριστερά. Συνεπώς:

AΤο αγαθό είναι κανονικό και έχει εισοδηματική ελαστικότητα θετική
BΤο αγαθό είναι κανονικό και έχει εισοδηματική ελαστικότητα πάνω απο 1
CΤο αγαθό είναι κατώτερο και έχει θετική εισοδηματική ελαστικότητα κάτω απο 1
DΤο αγαθό είναι κατώτερο και έχει εισοδηματική ελαστικότητα αρνητική
13.

Έστω δύο σημεία ζήτησης με P=10, Q=80 και P=40,Q=20. Τα σημεία αυτά:

AΜπορούν να ανήκουν στην Qd=100-2P
BΜπορούν να ανήκουν στην Qd=800/P γιατί έχουν ίδια δαπάνη που ισούται με 800
CΔημιουργούν διάστημα με τοξοειδή ελαστικότητα -1
DΌλα τα παραπάνω
14.

Το συνολικό προϊόν είναι τετραπλάσιο του μέσου προϊόντος. Συνεπώς:

AΤο οριακό προϊόν είναι μέγιστο
BΤο μέσο προϊόν είναι μέγιστο
CΗ χρησιμοποιούμενη εργασία είναι 4 εργάτες
DΗ χρησιμοποιούμενη εργασία είναι 8 εργάτες
15.

Το οριακό προϊόν είναι το μισό του μέσου προϊόντος. Συνεπώς ισχύει η σχέση:

AMP=4Q
BAP=4Q
CMP=Q/2L
DAP=Q/L^2
16.

Το οριακό κόστος είναι το διπλάσιο του μέσου μεταβλητού. Επιπλέον γνωρίζουμε ότι χρησιμοποιείται η εργασία ως μοναδικός μεταβλητός παραγωγικός συντελεστής. Συνεπώς:

AMC=4Q/L
BMC=4wQ
CMC=2wLQ
DMC=2w/AP
17.

Η επιχείρηση χρησιμοποιεί ως μεταβλητούς συντελεστές παραγωγής εργασία και πρώτες ύλες. Όταν παράγει 20 τεμάχια προϊόντος έχει μέσο προϊόν 4 και μεταβλητό κόστος 520. Αντίστοιχα, όταν διπλασιάζει την παραγωγή το μέσο προϊόν γίνεται 2 και το μεταβλητό κόστος 2040. Ο μισθός w και το κόστος πρώτης ύλης ανά προϊόν c είναι:

Aw=50, c=5
Bw=100, c=5
Cw=50,c=1
Dw=100,c=1
18.

Όταν το μεταβλητό κόστος ισούται με μηδέν στη βραχυχρόνια περίοδο τότε:

AΤο οριακό κόστος είναι μηδέν
BΤο σταθερό κόστος είναι μηδέν
CΤο σταθερό κόστος είναι ίσο με το συνολικό
DΤο μεταβλητό κόστος είναι ίσο με το σταθερό
19.

Όταν ισχύει ο Νόμος της Φθίνουσας Απόδοσης:

AΗ επιχείρηση έχει φθίνον συνολικό κόστος παραγωγής
BΗ επιχείρηση έχει φθίνον μέσο κόστος παραγωγής
CΟ κάθε επιπλέον εργαζόμενος παράγει περισσότερο απο τον προηγούμενο
DΟ κάθε επιπλέον εργαζόμενος αυξάνει τη συνολική παραγωγή λιγότερο απο ότι ο προηγούμενος
20.

Το μέσο σταθερό κόστος για την παραγωγή 40 μονάδων ισούται με 10. Συνεπώς:

AΤο σταθερό κόστος είναι 10 σε όλα τα επίπεδα παραγωγής
BΤο σταθερό κόστος ισούται με 40 σε όλα τα επίπεδα παραγωγής
CΤο μέσο σταθερό κόστος ισούται με 20 όταν παράγονται 20 μονάδες προϊόντος
DΤο μέσο σταθερό κόστος ισούται με 40 όταν παράγονται 20 μονάδες προϊόντος
21.

Αν αυξηθεί η παραγωγή κατά 10 μονάδες τότε θα αυξηθεί το κόστος παραγωγής κατά 50 ευρώ. Συνεπώς:

AΤο μέσο μεταβλητό κόστος ισούται με 5
BΗ τιμή θα μειωθεί
CΤο οριακό κόστος ισούται με 10
DΤίποτα απο τα παραπάνω
22.

Το κόστος παραγωγής αυξάνεται λόγω της αύξησης των τιμών των παραγωγικών συντελεστών. Συνεπώς η προσφορά της επιχείρησης:

AΑυξάνεται
BΜειώνεται
CΜένει σταθερή
DΑρχικά αυξάνεται και τελικά μειώνεται ακολουθώντας το ΝΦΑ
23.

Η ελαστικότητα της προσφοράς για την τιμή είναι 1. Συνεπώς

AΗ συνάρτηση προσφοράς είναι ισοσκελής υπερβολή
BΗ συνάρτηση προσφοράς είναι γραμμική που τέμνει σε θετικό σημείο τον άξονα των τιμών
CΗ συνάρτηση προσφοράς είναι γραμμική που τέμνει σε θετικό σημείο τον άξονα των ποσοτήτων
DΗ συνάρτηση προσφοράς είναι γραμμική που περνά απο την αρχή των αξόνων
24.

Έστω γραμμική συνάρτηση προσφοράς με μορφή Qs=γ+δP που τέμνει σε θετικό σημείο τον άξονα των τιμών. Συνεπώς:

Aγ<0
Bγ>0
Cγ=0
Dδ=0